Onze eigen SAIL IN Amsterdam

Vrijdag 22 augustus 2025

Ik word wakker gekust door Ed: met gefeliciteerd met je zoon Bono.
JAAAA Hoera hij is nu 21 jaar en ik ben me bewust van 21 jaar moederschap…..  en dat
hij nu een groeispurt maakt naar meer zelfstandigheid en daar ben ik super trots op!
Hieperdepiep Hoera stuur ik Bono en ik had een grote kaart meegegeven met
een verjaardag liedje / muziekje erbij.

We vertrekken om 8.30 uur na een douche, ontbijtje, loopje met Surf en koffie.
Dag fijne vereniging de zeemeermin, tot een volgende x. Beide havenmeesters
die we gesproken hebben opperde nog of het een idee is om in te schrijven
voor een ligplaats in de vereniging (alvast op de wachtlijst?), fijn dat we welkom zijn. 

Rond 9 uur willen we bij het sluisje zijn in Muiden.
Het begint onderweg te motregenen en de noord oost wind maakt het best wel fris aan dek.
Voor het eerst pakken we een jas erbij, dat voelt gek en gekleed, we hebben 10 dagen
alleen maar korte broeken en shirtjes weer gehad, uitzondering waren de 2 hittegolf dagen
op de boot, weinig schaduw, behalve een zuchtje wind en een ventilator. Mazzelaars!
 

We slaan stuurboord uit en we zien al wat ‘hogere’ bootjes en Jachten wachten op de
De LangeVechtbrug, deze gaat net open en we sluiten aan en in een vloeiend beweging
varen we langs het bedrijven terrein van Weesp, en de volgende brug, het spoor
komt al in zicht. Er rijdt net een trein voorbij, wij kunnen onder de brug door,
voor ons geen opening, we passen er nu makkelijk onderdoor...
Uit Weesp volgt direct een uitzicht naar de groene landerijen met koeien,
de woonarken en de 3x24 uur ligplaatsen, die aardig vol liggen
En waar je met je bootje gratis mag overnachten.
(Zie video)

Al kronkelend varen we over de Vecht richting Muiden, we leggen aan in de uitmonding
met onze punt in de richting van de sluis, met het middenste landvast zetten we ons vast
aan de aanlegpalen.
Ed klimt over de palen aan wal en met een lichte sprint gaat hij een collega brugwachter
halen en vragen voor het openen van de 4 bruggen (het traject waar Ed zelf ook werkzaam is).

Ondertussen hoor ik een lichte bons/klap aan de achterkant en blijkt dat we met onze kont
de sloep achter ons raken. De wind en de stroming van het water heeft ons zijwaarts
met onze punt dwars voor de sluis geduwd. Dat was een gek gezicht. Ik klim op het natte voordek
en doe een slinger met een voorste landvast naar één van de palen en trek de Casarca langzaam
een stuk terug naar zijn plaats. weer gelijk aan de aanlegpalen.
Ed zie ik in mijn ooghoek aan komen lopen met twee bakkies koffie in zijn hand,
een welkome warme verassing met dit klamme weer.

Ed start de motor als hij zijn collega aan ziet komen fietsen om voor ons de Kippenbrug te openen
(loopbruggetje) na de sluis. De sluisdeuren staan altijd open en het waterpeil is gelijk aan NAP.
Slingerend door de groene vaart naar de volgende brug. Even wachten op de brugwachter
en de handelingen waarin hij handmatig alles moet doen om de Amsterdamsepoort te openen. 
Hij begon met een lier sleutel de vergrendeling los te draaien,
dan loopt hij naar de knoppenkast om de slagbomen te laten knipperen,
dan loopt hij weer terug om beide kanten de slagbomen handmatig naar beneden te zetten,
terug lopend naar de knoppenkast om vervolgens met dezelfde sleutel de brug op te lieren,
langzaam komt deze in beweging Wij staan te genieten, dit is zo leuk om te zien, oude maritieme ambacht
aan het werk. Na de opening door rood (dat scheelde 1 handeling) of was het schaamrood op de wangen
want dat doe je toch niet... Vervolgens varen we met een knik naar bakboord uit. 
Dan volgen en nog twee hypermoderne fietsbruggen die de collega brugwachter ook voor ons opent.

Zo onder je regendakje en de motregen ziet de omgeving er wel anders uit en en is een andere beleving
maar ook typerend aan mijn stemming: ik wil nog niet naar huis, nog lang niet, ik vind het vrije gevoel
op het water veel te leuk.

Verstandiger wijs willen we bijtijds zijn, in de ochtend door Amsterdam SAIL.
Het is dan wel vrijdag, we hebben geen idee hoe druk het is en wat ons te wachten staat. 
Aan het einde van de Muidentrekvaart volgt een stuk over het Amsterdams Rijnkanaal
en daar varen we voor, naast en achter een groot werkschip.

We hebben op deze vaart verder geen brugopeningen want als naast de opening, 2 gele lampen
of cirkels hangen is het eenrichtingsverkeer en passen we er makkelijk onder door.
De reis gaat lekker vlotjes en het is inmiddels gestopt met regenen. We komen om 11.30 aan
in de IJ haven en zien bakboord van ons, een zeil wedstrijd met oude skutsjesilen.
Het is drukker dan normaal op het water, maar zeker geen SAIL IN hoeveelheid aan bootjes.
(Zie video)|

We moesten even gas terug nemen voor een veerpont met de tekst Amsterdam 750 jaar. We voelde
ons meteen welkom en geven bij voorbaat iedereen voorrang en varen dan achterlangs, wel zo veilig.
Wel belangrijk is duidelijk aan te geven, met je punt en richting wat jij van plan bent en dat je hun gezien hebt.
(Zie video)

We varen langs SAIL Amsterdam, met een stroom van bezoekers op de kade zien wij dat er ontzettend
veel te doen is. We varen langs het Centraal Station het Noordzeekanaal op. 
In de verte horen we oude zeemansliederen voorbij galmen en zien we stuurboord een lange rij
oude houten klassieke zeilschepen liggen, met veel wapperende vlaggetjes, een vrolijk gezicht.

Op de horizon zien we een lange rij Tallschips aankomen varen, de één na de ander
passeerde ons en wij zeiden beide: Mooi, hebben we toch onze eigen SAIL IN Amsterdam,
Geweldig! Helemaal leuk dat we nu onderdeel zijn van varend Nederland.
We hebben genoten en ik vond het toch ook jammer dat we zo snel bij de afslag naar
de Zaan waren.
(Zie video)
 

Stuurboord uit naar de Zaanstreek, op weg naar de Wilhelmina sluis in Voorzaan.
Na de doorgang van de sluis leggen we de Casarca nog even aan de wachtsteiger,
een moment voor Surf en als we er dan toch zijn... stappen we zo de winkelstraat in.
We halen een ijsje en genieten op een bankje van de snelle bewegingen in de stad.
Als we terugkomen ligt de Casarca te wachten en gooien we de trossen los, het laatste stuk
richting onze thuishaven en vaarvakantie.

We komen nog voorbij de Zaanse Schans. Wat er op de kant druk uitziet en veel toeristen die foto's
maken… ervaar je de Zaanse Schans gezien vanaf de waterkant heel anders.
(zie timelapse video)

Na een grote brug passeerde we Oost Knolledam en zagen we onze mast nog netjes hangen
waar we het hebben achtergelaten.
Nu weten we dat het een goede zet is geweest voor een andere vaarervaring: zonder mast en
eens van richting te veranderen.

En de laatste bocht zien we onze thuishaven...YES, het doet elke x wat met je als je de thuishaven ziet,
blij dat we veilig aan wal zijn en jammer dat het voor nu klaar is....
Ed legt de Casarca in zijn achteruit. in een keer in de box.
Tijd voor een bakkie koffie. We hebben met tussen stop de terugreis in 6,5 uur genavigeerd.

Het is best frisjes als we aankomen en trekken een nieuw plan ipv een nachtje blijven,
pakken we een deel van onze spullen in en komen morgen weer terug voor de rest.
De energie is wel op na z'n lange indrukwekkende vaartocht.
Een warm huisje is makkelijk bereikbaar met de auto om de hoek, wat een luxe toch...
een warm huisje en een warm zacht bedje. De keus is snel gemaakt.
Nog wat schommelend zitten we thuis nog even bij te komen en bestellen voor het gemak
een pizza en om onze veilige thuiskomst te vieren.

Yes wat was het een mooie dag vandaag! Ahoy