Op nog geen 30 meter…

Goedemorgen nieuwe dag,

mijn brein registreert bij het wakker worden de eerste enkele minuten… het schommelen van de boot, kraakjes fenders, andere geluiden van de stad en zie ik bij het openen van mijn ogen dat we in Den Helder zijn. Het zonnetje schijnt. 

Vandaag gaan we naar Texel, we hebben het tij gecheckt en rond 11 willen we wegvaren. Dan hebben we de stroming mee naar Texel.

Ed haalt bij een benzinestation diesel, zodat we met zekerheid genoeg hebben. Hij maakt de Casarca klaar voor vertrek. 

We varen naar de Koopvaardersschutsluis en bij oproep krijgen we direct een opening, we kunnen meteen door… we zijn de enigste in de grote sluis, ik vaar voor het eerst zelf de sluis in en dat voelt super stoer, Ed zorgt voor de touwen en gooit de fenders overboord en legt ons vast aan de sluiswand. Het verschil in hoogte is nauwelijks en de deuren naar de zee gaan al direct open. We varen de sluis uit en slaan links af het zoute water in en passeren grote werkschepen, vissersboten, marineschepen en na een brugopening varen we naar de uitmonding van de Waddenzee, Marsdiep, we ruiken het zoute water en hebben windkracht 3 bft NO, we melden ons af bij de verkeerscentrale van Den Helder.

Heel spannend zo over de Waddenzee, met de wind uit het noorden hebben we tegenwind de golven waren 50 cm hoog dus we stampen behoorlijk heen en weer, niet wij maar de boot, ik riep wel jichaaa en yeah…dat was vast de spanning…..af en toe spatte het water langs de boot in ons gezicht. 

Bij de helft van de rit hoorde ik een geluid die we niet willen horen, de moter wisselt alweer in zijn toeren als we meer gas geven gebeurt er weinig…

Hmmmm wat is er nu aan de hand ??? Weer de toevoer? Daar lijkt t wel op… Doordat we zo stampen met de boot, komt er van alles los in de diesel tank. We vermoeden dat dit de oorzaak zou kunnen zijn.

Oudeschild lijkt dichtbij en als er nu wat gebeurd dan wordt het naar binnen zeilen, wat echt wel een uitdaging zou zijn en dat is niet gewenst in een haven. Je begrijpt de sluimerende stress liep op, dit is spannend. Ed nam het stuurwiel over en met ons hoofd gaven we gas, alleen dat werkte niet echt haha…

Gelukkig zagen we de havenmond van Oudeschild naderen, ik gaf de Casarca de bemoedigende woorden ‘Kom op Casarca, je kan het! Breng ons veilig aan land!’

We varen de oude werkhaven in en melden ons via de marifoon bij de havenmeester. Ik geniet van het uitzicht en rechtsom de hoek heb je de Waddenhaven van Texel. 

Nog een bocht naar links en de havenmeester op zijn speedboot komt op ons af. Terwijl we de lengte en breedte roepen, horen we gesputter, de motor valt uit en het lukt Ed deze nog te starten…maar bij het in de versnelling zetten hoorden we een raar geluid, mmm pff. Nu is het moment van lichte paniek, we roepen naar de havenmeester dat we pech hebben en niet vooruit komen. Hij sleept ons naar de vereniging haven op nog geen 30 meter…  waar we gestrand zijn krijgen we tijdelijk een ligplaats, dan wel niet in de passanten haven, het is hier veel rustiger en relaxter. De kade die tijdelijke dienst doet voor pech bootjes, we komen naast een Blue Scarlett waterzeilschip te liggen, ook met pech! 

Toen we netjes hadden aangelegd was de stress ook weer weg. Met droge voeten op de drijfsteiger en opgelucht dat we hier veilig in de haven liggen.

We bellen de hulpdienst, Ed en zijn maat Roger, zij overleggen wat nu te doen? Bij de eerste check was een nieuwe filter nodig, ook de keerkoppeling onderzoeken we en de grote vraag is waar komt het water vandaan, wat onderweg de kiel zo snel vult, wij hebben 2x toe onderweg de kiel moeten legen van water.

Wij dachten eerst dat er met de schoefaskoker iets mis was, daar worden we niet blij van, dan moet de boot op het droge om dit op te lossen, hoge kosten post. Geluk bij ongeluk kwamen we een ander mankement tegen, de uitlaat deze lekt water. Bij nader inzien waren de kussens nat en we zagen tot onze verbazing water gutsen (als de motor loopt) uit de waterafvoer en stroomde zo de kiel in, achterin de boot bij de uitlaat. Positief is dat onze uitlaat net boven de waterlijn valt, dus we stomen niet vol als we stil liggen.

We hebben daarna alles uit handen laten vallen en zijn naar het centrum gelopen en daar vinden we een watersport winkel waar we nieuwe dieselfilters hebben gescoord.

Verder genieten we enorm van de omgeving en het vrij zijn ondanks de gebreken met de Casarca, zijn we er best relax onder… ook zijn we er bewust van dat blijkbaar dit er ook bij hoort, het is wat het is.

De eenvoud van de knusse ruimte van 9 vierkante meter, waar de belangrijkste spullen binnen handbereik liggen, waar we onszelf behendig heen en weer schuiven en klimmen. Het moment van een bakkie, biertje of de scheepshappen. Het is actie versus rust en het niet moeten maar ont-moeten en dat is fijn.

We hadden lekkere trek, we volgen onze neus en roken vooral verse vis geuren, dus zijn we het Vispaleis in gelopen en hebben samen smullend 1 kibbeling schotel met sla en patat naar binnen gewerkt. Een vette hap is soms niet te versmaden. Een Texels biertje ging er ook in want tja we zijn toch veilig aangekomen in Texel. Dat hebben we gevierd met vette calorieën, haha😜 

Na de boodschappen zijn we teruggegaan naar de Casarca en hebben gechild, muziekje aan gezet en om 19 zijn uur heb ik nog een schippershap: Rijst en vegan Dahl gemaakt, heel simpel eten maar wat smaakt dit lekker. De hele dag in de frisse buiten lucht doet een mens goed, de zon en de relaxte sfeer op het vakantie eiland kunnen we niet anders dan volluit genieten. 

Daarna schrijf ik de blog en drinken we een biertje en een wijntje en hebben we de dag nog besproken en doorlopen. 

Ed heeft naar mogelijke oplossingen gezocht op internet want hoe kom je aan een vervangend onderdeel dat uniek lijkt te zijn, daar is momenteel alleen een -doe het zelf - tijdelijke oplossing voor te bedenken… we slapen er nog een nachtje over…

Met een sterrenhemel zo prachtig en helder, waait er een stevig koude wind en is het s'avonds best fris, we kijken beide vanaf ons knusse bedje naar de sterren en luisteren nog een satsang/podcast op de achtergrond en vallen al wiegend in slaap.

Morgen weer een nieuwe dag ✋ 
Liefs Monique en Ed

zie ook video’s