Ronde om Texel

Vrijdag 2 aug, 5edag

Wanneer ik wakker wordt, zie ik dat de zon schijnt, ik pak mijn spullen en nog wat stijf en stram loop ik op de drijfsteiger en zie de wier, waterplanten op het droge, de waterstand is laag, het is nog rustig en ik loop met mijn douche tas naar het douche gebouw. Fris en wel maak ik als ik weer terug ben koffie.

Na een stevig havermout ontbijtje pakken we spullen mee en lopen we naar het centrum van Oudeschild.

We staan bij de fietsverhuur en nemen de laatste e-tandem, we willen beide wel iets nieuws proberen, dit wordt een uitdaging omdat je rekening met elkaar moet houden. Het verreist goed communiceren en het is voelen en hoe de fiets reageert. 

De verhuurder zegt nog iets van: dat een tandem wel een goede relatie tester is….

Wij hebben er nu al schik in, dat wordt een leuke dag. 

De eerste straat uitrijden begon meteen goed, aanwijzingen en techniekjes van achteren werden mij toe geroepen wat betreft versnellingen en elektrische gashendel.

(zie video: het is anders dan gewoon))

Gelijk opstappen is ook een dingetje en een straat verderop gaan we best hard en ik had al gauw door dat Ed van brug naar brug fiets mentaliteit heeft en gewend is om te racen.

Hey, we zijn op vakantie dussss…en er is geen brug te vinden op het eiland, we hebben geen haast, roep ik nog….

Het is even afstemmen op elkaars ritme. Met de ‘relax geen haast mentaliteit van mij moesten we de racesnelheid van Ed zien te overbruggen.

15 minuten later waren we in Den Burg de hoofdstad van Texel of moet ik eerder zeggen ‘Hoofddorp van Texel.’ Aangezien ik de bestuurder ben van de tandem had ik even geen zin in stad, dus de eerste groene laan sloeg ik af naar rechts. We kwamen uit op een fietspad naast de eenbaansweg, met autoverkeer en tractors, hier hadden we geen trek in dus de eerste beste fietspad naar links en fietsen richting natuur en kleine fiets paadjes en de zonnige zijde van het eiland het strand, al dat maak ik ervan..

Ik zag ondertussen een bordje nationaal park duinen van Texel (natuurgebied), Ja hier willen we wel wezen … fijn… de naaldbomen geuren en het zonlicht dat door het bladerdek schijnt, de verkoeling van de bomen en het groen geeft rust aan onze ogen.

Soms maakte ik zo nu en dan noodstops met de fiets omdat we de prachtige paars en roze heide en mooie uitzichten wilden bewonderen. De ruimte en schoonheid te ervaren, wandelen door de natuur….maar nee hop dan springen we weer op de fiets, om ons rit te vervolgen.

We fietsen door een prachtig duingebied, mijn richtingwijzer schiet uit en gaan een standje sneller want ik zie een bordje Paal 15… haha dat lijkt wel het strand.

De afdaling was nog even spannend, we hadden een beste snelheid en nu afremmen op een weg met zand, kiezels en kuilen…. Dit vraagt om een scherpe blik en stuurtechniek, gewoon recht door en remmen op het juiste moment.

We lopen een prachtig wit breed strand op en drinken een cappuccino bij de strandtent ‘Peek aan zee.’ Nu ik op het strand ben, gaan de slippers uit en wil ik met mijn voeten langs de waterlijn lopen en strandvondsten oprapen. Alleen de strandjutters waren mij voor.

Ed zag een lekker plekje op het zand en ging even snoezen en dromen over een surfplank op deze plek met de juiste golfen, hij zag zichzelf al surfen.

Ed ben je er klaar om te gaan en de ronde van Texel weer te vervolgen?

Nu draaien we de rollen om Ed word bestuurder en ik mag erachtaan, we rijden eerst de bekende weg een stuk terug en het is echt een vreemde ervaring om achter op te zitten, de snelheid zit er goed in, ik vond het te snel en Ed had een goeie verklaring: zijn zadel zakte steeds naar beneden en dus hadden we minder luchtweerstand. Ja Ed …het valt ook niet mee om te vertragen.

Ik hoef feitelijk alleen mee te trappen… maar soms gaan de trappers op zijn snelheid en houd ik t niet bij, dus fiets ik wijdbeens om niet die trapper tegen mijn schenen te krijgen en dan haak ik weer aan tot ik weer Ed tot orde moeten roepen, na wel hele scherpe bochten, als een motorracer ga ik meehangen en geef met mijn hele lijf tegengewicht, om maar niet te vallen. We fietsen door het duingebied van Texel het uitzicht is weids en glooiende duinen en bosrijke gebieden.
Mijn maag snakt naar vulling dus we stoppen op een heuvel en eten ons eigen meegebrachte boterhammen, die er als warme broodje naar binnen gingen. De warmte van de zon begon te branden, al merk je daar niks van als je op de fiets zit. 

We wisselen weer van plaats en nu neem ik het roer over en gas terug, zodat we ook nog iets meer van het landschap kunnen genieten en niet de gevaarlijke inhaalmanoeuvres maken om al die fietsende toeristen sneller af te zijn.
Het voordeel is dat we al veel hebben gezien en op vele plekken zijn geweest, daarom slaan we de drukbezochte Ecomare over. Uit mijn jeugd periode moesten de zeehondjes nog gered worden en werden zij met uitsterven bedreigd. (ondertussen is overleven ruimschoots gelukt want nu hebben we er ruim 40800 zeehondjes alleen al op de Waddenzee, die allen 8 kilo vis  per dag eten dus reken maar uit hoeveel ton vis uit de zee word gegeten en dat 365 dagen). Er is overvloed denken wij dan…

Maar goed we rijden door het centrum van de Koog en laten de fiets even voor wat ie is, we wandelen door een winkelstraat en vinden een drogisterij, voor een zalfje, sokken en een zonnebril voor Ed. En een ijsje gaat er ook wel in.

We fietsen langs de Muy, de Slufter dit is een vogelrijk gebied, de vele watertjes voor de vogels is een uitstekend broedplaats en voedselrijk gebied. Een paar keer zien we een buizerd, een aanval uit de lucht naar beneden maken. 

Als we toch de ronde in Texel willen maken mag de vuurtoren niet ontbreken, we fietsen naar het noordoostelijke puntje van Texel. We lopen over het vuurtorenpad naar boven om te kijken naar de toren van het licht. Onderweg zien we een prachtig panorama uitzicht van het strand, de zon scheen vel, de grasduinen wuifden ons uit toen we richting fiets liepen. 

Met de verkoelde frisse wind reden we nog naar De Cocksdorp voor een kop munt thee en Texelse Schuumkop zonder schuim.

De dorpjes zijn veelal gericht op de touristen, je kan overal op de terrasjes stranden en de Texelse kunst vind je op elke hoek van de straat en krijg je de kans jou bezoek aan Texel thuis onvergetelijk te maken. Wat ons verder opviel is dat in elke straat een bed&breakfast te vinden is en de veel vakantieparken en ook camperen bij de boer, keuze te over.

Ed is van de navigatie betreft het vinden van een supermarkt, we slaan nog wat proviand in voor onderweg.

We zoeken naar de dijk fietsroute, die we met een kleine omweg vinden en dan worden we fris verwelkomd met de volle schijnbare wind in ons gezicht en de geur van droogvallende zeewier dringt onze neuzen binnen.

We racen heel relax langs de waterlijn.  Het uitgestrekte zeezicht dat deels droog ligt, het is laagtij, de zee vult zich langzaam aan met 1,8 meter water en nu we een paar  dagen langer op Texel verblijven is dit een mooi zichtbaar natuurverschijnsel.

Inmiddels zijn we afgestemd op elkaar, we stappen gelijk op, wie stuurt bepaald de koes en snelheid en is het gaan, aangezien we genoeg batterij hebben geeft Ed de fiets volop power en worden we onderdeel van het geheel. Samen met de tandem en onze omgeving worden we wij een. 

Vliegensvlug was de haven in zicht. We reden rchting de Oude werk Haven want we kregen een leuk bericht, onze mede zeilliefhebbers en vrienden waren net aangekomen in Texel. Ik liep nog even over de kunstmarkt en bracht voor Ed een agaat armband mee en toen ik bij de zeilboot aankwam, waren de mannen aan t bieren. Wat een leuke verrassing, zoveel gezelligheid, zeilpraatjes en een hapje en ook kwam het moment van afscheid, Roger en Suuz wilden bijtijds terug zeilen.

We hebben ze uitgezwaaid en onze trouwe tandem van de dag mocht nog een stukkie fietsen en reden richting onze boot.

Even een momentje schrijven en rusten en plots ging mijn interne wekker. De fiets moest nog veilig op tijd naar huis, afgegeven en wel en dankbaar dat we in de ronde van Texel zo veel hebben gezien en gelachen en weten nu dat een tandem onze relatie juist versterkt als je de typische Ed en Monique trekjes voor lief neemt, is het leven een groot avontuur.

Wat gaan we eten schat? Pasta met pesto knoflook garnalen en groenten, schat. We hebben aan dek gegeten en genoten van de zwoele zomeravond en de ondergaande zon.

Een biertje voor Ed, muziekje erbij, vandaag was een blije dag.

Slaap lekker schat 🥰 

Liefs 💋 van ons.